Ads 468x60px

OTAN O ΘΕΟΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ

Μια συνάντηση προσωπικής αγωνίας καμωμένη από απαντήσεις που δίνει ο θεολόγος Αλέξανδρος Κατσιάρας σε ερωτήσεις της Μάρως Βαμβουνάκη.

Για την ύπαρξη, τη σχέση, το όρια ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο, τον έρωτα και τον Άλλο, τον Ξένο, την ετερότητα και την κοινωνία, την Εκκλησία, τον Θεό που μας γυρεύει, τον Θεό που σκοτώνουμε, το "κάτι" που μας κάνει όντως να είμαστε. Για εκείνους που λένε Ναι και είναι Όχι, για εκείνους που λένε Όχι και είναι πιο κοντά στο Ναι, για εκείνους που δεν ικανοποιούνται με το να μένουν χλιαροί, για εκείνους που περιμένουν...

Μια κουβέντα αφαιρέσεων και ανατροπών, εφόσον το αληθινό δεν έχει ανάγκη τη δική του προβολή ούτε τη δική μας συνηγορία. Εφόσον ο ζωντανός Θεός, για ν' αναστηθεί στον καθένα, πάντοτε περιμένει να πεθάνουν οι θεοί, ο θεός που φανταστήκαμε, τα είδωλα, και -το πιο επώδυνο- το είδωλο των ειδώλων: το Εγώ.

  • "Μας απασχολούσε η μεταφορά των συνομιλιών σε γραπτό κείμενο. Εκείνος καιγόταν για την ευθύνη των γραπτών που μένουν, κι εγώ καιγόμουν για την αμεσότητα των λόγων που πετούν. Στην αρχή μας απασχόλησε ακόμα το ερώτημα: σε ποιόν απευθύνεται μία τέτοια έκδοση. Στον υποψιασμένο; Στον θρησκευόμενο; Στον άθεο; Για ποιόν μπορείς με βεβαιότητα να ξέρεις αν είναι υποψιασμένος ή ανυποψίαστος, πιστός ή άθεος; Κανείς, ούτε για τον εαυτό του δεν μπορεί να ορίσει τέτοια όρια." (Μάρω Βαμβουνάκη, στον πρόλογο του βιβλίου)
"Πρόκειται περί ενός βιβλίου, το οποίον τόσον εις την μορφήν όσον και εις το περιεχόμενον, ενώ παραμένει πιστόν εις την παράδοσιν της διδασκαλίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, προσπαθεί επιτυχώς να την ερμηνεύση με αναφορά εις τα φλέγοντα υπαρξιακά ερωτήματα που απασχολούν τον άνθρωπον εις κάθε εποχήν, και ιδιαιτέρως εις την εποχήν μας. Ως προς την μορφήν του βιβλίου, θεωρούμεν πολύ επιτυχή τον διαλογικόν του χαρακτήρα, ο οποίος ήδη από την εποχήν των απολογητών του Χριστιανισμού, τον β μ.Χ. αιώνα εχρησιμοποιήτο εις την θεολογικήν γραμματείαν, δια να δοθή απάντησις εις τα ερωτήματα όσων ενδιαφέρονται να μάθουν δια την χριστιανικήν πίστην και την σημασίαν της δια την ζωήν των φρονούμεν ότι η μορφή αυτή είναι η πλέον ενδεδειγμένη δια το έργον κατηχήσεως της Εκκλησίας, διότι παρέχει την δυνατότητα διαλόγου με τον σύγχρονον κόσμον, και δεν προσπαθεί να επιβάλη χωρίς πειθώ την δογματικήν διδασκαλίαν της Εκκλησίας.[...]Είναι ένα βιβλίον, το οποίον εμφανίζει την Εκκλησίαν και την διδασκαλίαν της απηλλαγμένην από πολλάς προκαταλήψεις, με τας οποίας, εν πολλοίς με την ευθύνην της ιδίας της Εκκλησίας, την προσεγγίζουν η την απορρίπτουν πολλοί άνθρωποι εις την εποχήν μας. Η προσφορά του, συνείθως εις την μαρτυρίαν της Εκκλησίας σημερον είναι αξία αναγνωρίσεως, δια τούτο δε και συγχαίρομεν τους συγγραφείς και τον εκδότην του." (Από την ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.Βαρθολομαίου, στην παρουσίαση του βιβλίου, στις 5/2/2010 στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο)

Πρώτη έκδοση: 2003, Εκδόσεις Δόμος
Επανέκδοση: 2008, Εκδόσεις Αρμός